...V I C K Y 'S L I L S E C R E T...

ดิชั้นมาลาคุณๆค่ะ

Fri, 29 Aug 2008 19:47:12 GMT

เนื่องจากเห็นว่า แฟนๆที่อ่านบลอกมีเยอะเหลือคณา

ทั้งหมดเป้นชาวตุรกี

แม้จะอ่านไม่เข้าใจ แต่พวกเค้าก็ชอบสีสันแบ็คกราวน์

มันส้มดี

ตอนนี้หายสงสัยแล้วว่าทำไม คนอ่านก้เยอะ

แต่ไม่มีใครเม้นท์

เพราะชาวตุรกีขี้อายนี่เอง

ไม่ชอบโชว์หน้า แต่ชอบโชว์เค

เวลาเช็คสถิติทีไร พาลให้คนหัวลุก

ดิชั้นเห็นประโยชน์จากการมีเสิร์ชเอ็นจิ้นไว้ใช้งาน

แต่ก้ไม่เห็นด้วยที่อยู่ๆดีๆ จะมีคนมาพิมพ์

"เด้กเอแบคขายหีม" มั่งหล่ะ

"จิ๋มแฉะ" บ้างหล่ะ

"ครูสาวคาวโลกีย์" บ้างหล่ะ

และอื่นๆอีกมากมาย

แล้วจะต้องมาเจอบลอกเหี้ยมๆแบบนี้

สังคมขาดผู้นำที่ดี และความถูกต้อง

นั่นเป็นเพียงเหตุผลเดียวที่ดิชั้นจะตอบ

ได้ว่าทำไมเสิร์ชคำลามกแล้วมาเจอ

บลอกดิชั้นนี้

ปล. ที่เติม มอ ม้า หลังคำลามก ก็เพื่อเป็นการยุติการใช้ภาษารุนแรง

ตามที่นศ. ธรรมศาสตร์ออกมาเรียกร้องสังคม (สัด)

มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ

ที่อยู่ดีดี จะให้ผู้หญิงคนนึง มานั่งตรงหน้าคีย์บอร์ด แล้วพิมพ์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

บอกเล่าทีละพัน อันละร้อยได้

เอ๊ะ จริงๆมันควรจะเป็น สิ่งละกัน อันละน้อย

หรือ สิ่งละกัน ตันจะน้อย

เอ๊ะ หรือว่า ทีละพัน มันจะน้อย

เอ๊ะ หรือ สิ่งละมัน กันละร้อย

ฮะ ไม่นิ่ น่าจะ สิ่งละกัน อันละน้อย

เอาเป้นว่า ดิชั้นเขียนไป ยังไง ภาษาก็วิบัติ

ให้คนอื่นมาบอกดีกว่า

แต่แค่อยากจะเรียนว่า

ดิชั้น อันมีผัวเป็นชาวอังกฤษ อีที่รูปร่างเตี้ยม่อกต๊อกนี้

มีกำหนดการเดินทางไปยังเมืองแมนเชสเตอร์

ประเทศอังกฤษ

ในวันที่ 6 กันยายน 2551 เวลา 20.40 น.

สายการบิน เอธิแฮด เที่ยวบินที่ EY 401

คาดว่าจะไปถึงสนามบินเพื่อเช็คอินเวลา 18.00น.

เรียนเชิญผู้มีจิตรศรัทธา มาถ่ายรูปร่วมกัน

ก่อนที่ดิชั้นจะไปพำนักอยู่ ณ สหราชอาณาจักร เป้นการถาวร

โดยที่จะไม่กลับมาเลย อีกเป็นระยะเวลาหลายปีอยู่

ยกเว้นว่าจะมาหาผัวใหม่

ค่ะ

ฝากกันไว้เรื่องหนึ่ง

ส่วนอีกเรื่องหนึ่ง คือ

ยังคิดไม่ออกไปนอนและจบ...

บทสัมภาษณ์เนื่องในวันครบรอบวันเกิดของเจ้าหญิงแอบบี้

Sun, 24 Aug 2008 18:52:47 GMT

สวัสดีค่ะ วันนี้รู้สึกเป็นเกียรติแก่นิตยสารเฮลโฮ (Hell Hoe)

อย่างมาก ที่เจ้าหญิงอะบิเกล หรือเรียกสั้นๆว่าเจ้าหญิงแอบบี้

ได้ประทานสัมภาษณ์แก่หัวหน้าบรรณาธิการวิกขี้

ก่อนอื่นต้องขอท้าวความว่า เจ้าหญิงแอ๊บบี้ทรงเกิดที่เมืองไทย

เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 2550 เวลา 14.11น.

พระบิดาเป็นชาวอังกฤษ อาศัยอยุ่ในมณฑลทางเหนือ

ส่วนพระมารดาเป็นหญิงสาวแสนสวย (อ้วกก) อาศัยอยู่ในกรุงเทพ

เจ้าหญิงทรงได้เดินทางตั้งแต่เป็นเด็กทารก

(ท่านว่า ตั้งแต่อยู่ในครรภ์เลยดีกว่า)

เจ้าหญิงแอ๊บบี้ทรงมีความสามารถพูดได้หลายภาษา

ซึ่งบก.เองก็ฟังไม่ออกว่าคือภาษาอะไรบ้าง

และยังทรงพูดไทยได้เก่ง และชัดมากๆ

ส่วนภาษาอังกฤษ.........

..................

ไม่ได้เลย

...................

ในโอกาสที่ทรงมีอายุครบหนึ่งชันษา

จึงทรงโปรดให้มีงานเฉลิมฉลองถึง

สามวันสามคืนเลยทีเดียว

โดยที่รูปแบบงานจะเป็นดังนี้

"ของงานวันแรก"

"งานวันที่สอง"

"และงานวันที่สาม"

ดิชั้นก็ไม่ทราบว่าเค้กจะบ่งบอกถึงรูปแบบงานได้อย่างไร

ขอให้ไปคิดกันเอาเองซะบ้าง

เพื่อไม่ให้เป้นการเปลืองเนื้อที่บล็อก

และเวลาในการชมภาพศิลปะโป๊เปลือยนักรักบี้ชายของดิชั้น

จึงขอเริ่มแต่บัดนาว

วิกขี้: กราบสวัสดีเจ้าหญิงแอ๊บบี้เพคะ

เจ้าหญิงแอ๊บบี้ : ธุจ้า

วิกขี้: ได้ยินว่าทรงมีงานเฉลิมฉลองวันเกิดที่ยิ่งใหญ่มาก ไม่ทราบทรงจัดกี่วันเพคะ

เจ้าหญิงแอ๊บบี้ : สาม

วิกขี้: โอ้โห แทบไม่น่าเชื่อนะเพคะ

เจ้าหญิงแอบบี้: งื้ออออออ แง้

จบการสัมภาษณ์

เนื่องจากเจ้าหญิงทรงไม่อยู่ในมู้ด

ดิชั้นจึงขอรายงานบรรยากาศทั่วไปของงานด้วยตัวเองนะคะ

ณ. วันงาน เจ้าหญิงแอ๊บบี้ไม่งอแงเลย

ทรงพระสรวลสำราญกับการเล่น และเค้กวันเกิด

"เค้กวันเกิดจากเสด็จตาจ๋า"

"มัมมี๊โทรมสัด"

"ผู้คนมาร่วมงานกันอย่างมืดฟ้ามัวดิน"

จนทำให้ประชาชนที่มาร่วมงานปลื้มปีติ

เจ้าหญิงแอ๊บบี้ตรัสเพียงสั้นๆว่า "ใครอ่ะ"

แล้วก็ทรงเข้าบรรทม

วันที่สอง ทรงฉลององค์ด้วยชุดไทยจักรี

นับว่ามีความสง่างามเป็นอย่างยิ่ง

และได้เปลี่ยนเป้นชุดสากลเพื่อร่วมรับประทานอาหาร

"เสด็จแม่เพคะ"

"โพสสู้ตาย"

กับบรรดาหญิงไทย และหญิงชาวต่างชาติ

"อีเสื้อเหลืองอ่ะชาวต่างชาติ"

ในขณะรับประทาน ก้ทรงถ่ายรูปร่วมกัน

เจ้าหญิงแอ๊บบี้ตรัสกับหญิงเหล่านี้ว่า "ไม่มี๊"

บรรดาหญิงงามเมืองเหล่านี้จึงถวายคำถามว่า

"เจ้าหญิงทรงคิดว่า เป็ดร้องอย่างไรเพคะ"

เจ้าหญิง "ก๊าบ กั๊บ"

ด้วยพระปรีชาหลายด้าน การเล่นดนตรีจึงเป้นอีก

สิ่งหนึ่งที่เจ้าหญิงโปรดปราน

"ทรงซ้อมคู่กับพระครู แต่ทรงแอบเลียนแบบบริทนีย์ ไม่มีกกน."

ในยามว่าง มักจะเล่นกีตาร์เสมอๆ

ช่วงเย็นวันเดียวกันนั้น

ผู้ดำรงตำแหน่งตัวแม่คนใหม่ ก้ได้ขอเข้าเฝ้า

"ผู้ดำรงตำแหน่งตัวแม่"

พร้อมทั้งถวายเค้กวันเกิดอีกด้วย

"แบล็คฟอร์เรส S&P อร่อยเหี้ย"

แล้วทรงร่วมฉายพระรูปก่อนที่จะเข้านอน

"ร่วมยังไงวะ"

เช้าวันที่สามของการฉลอง

เจ้าหญิงแอบบี้ทรงฉลององค์ด้วยชุดไทยพื้นบ้าน

"มองหาหมากมาเคี้ยวหรอจ้ะยาย"

แล้วออกมาทักทายผู้คน

ระหว่างนั้นทรงตรัสว่า "หม่ำ หม่ำ"

เข้าใจว่าเจ้าหญิงทรงหิว ดิชั้น จึงถวายพระกายาหาร

เป็นโจ๊กหมูใส่ไข่

เมื่อเสวยเสร็จ ทรงเป่าเค้กที่เสด็จยายทรงนำมาถวาย

ตกค่ำ ทรงดูพิธีปิดโอลืมปิก ปักกิ่งเกมส์

ร่วมกับพระมารดา แล้วจึงเข้านอน

ก่อนเข้านอนทรงรับสั่งว่า "เบ่บี๋"

ดิชั้นคิดว่าพระองค์ทรงต้องการพระสหาย

แต่หาให้ไม่ได้ จึงถวายตุ๊กตาที่ผู้คนนำมาถวายไปแทน

และแล้ว งานเลี้ยงก้ย่อมมีวันเลิกรา

แต่ก็ย่อมจัดได้อีก

ดิชั้นในฐานะ สามัญชน ขออวยพรให้เจ้าหญิง

ไม่ดื้อ ไม่ซน เป้นเด็กดี เรียนหนังสือเก่ง

น่ารัก ว่านอนสอนง่าย ฉลาด มารยาทดี

รู้สำนึก ฝึกใฝ่ธรรม รำสวยดี มีเศรษฐกิจพอเพียง

ค่ะ

ขอบคุณที่ติดตามค่ะ

ปล. จากบทความขบทสัมภาษณ์ข้างต้น

ท่านผู้อ่านคงเห็นซึ้งแล้วว่า

พ่อแม่นั้น เห็นลูกเป็นของสูงส่ง ยกย่องให้เป็นเจ้าหญิง เจ้าชาย

วันเกิดอย่ามัวไปเที่ยวเตร่ เป้เสลอ

หันมาขอบคุณพ่อแม่ ใช้เวลากะท่านบ้าง

"นี่ รักแล้วนะ"

เอ้อ ... กูก็มีสาระเป้นนะ

แอ๊บบี้อายุครบหนึ่งขวบแล้วจ้า

Sat, 23 Aug 2008 13:37:36 GMT

สวัสดีค่ะ

น้องอะบิเกล เฮเลน ฮัดสัน พึ่งจะมีอายุครบหนึ่งขวบ

ไปเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 2551

ขอเชิญร่วมอวยพรให้แก่น้องแอ๊บบี้ได้ตามอัธยาศัย

ที่บล็อกของ(ตัว)แม่ น้องแอ๊บบี้

เชิญค่ะ

เอ่า ยังช้าอยู่อีก

ส่วนใครอยากดูตัวเป้นๆ มีคลิปในยูทูป

ไม่ต้องจ่ายรายเดือน ไม่ต้องใช้ทรูมูฟ

ใครๆก็ดุได้

ที่นี่ค่ะ www.youtube.com/wanwisasa

เชิญคลิ๊กค่ะ

แอ๊บบี้นี่โชคดีที่เกิดมามีแม่

เป้นเสมือนโคโยตี้เชียร์แขก เชียร์เบียร์

ได้วีซ่าแล้ว ก็ด่าได้แล้วหนิ่

Tue, 19 Aug 2008 16:07:03 GMT

สองอาทิตย์ที่ผ่านมานั้น นับเป็นช่วงเวลาลุ้นระทึก

นอยแดก จิตตก ว่าดิชั้นนั้นจะต้องรอวีซ่าไปถึงอีกเมื่อไหร่

เพราะเข้าไปอ่านกี่กระทู้ๆ ก็บอกว่าช่วงนี้คนจะไปอังกฤษเยอะ

พอจะไปก็ไปพร้อมกันเนอะ

ดิชั้นว่า คงอยากไปถุยน้ำลายใส่หน้าไอ้เหลี่ยม และครอบครัว

ที่ยังสามารถเดินเฉิดฉายอยู่กลางกรุงลอนดอน

ช้อปปิ้งได้อย่างไม่สะทกสะท้าน ไม่อายฟ้าอายดิน

เกลียดอ่ะ แหวะ...

แต่ก็เอาเถอะ... กรรมใครกรรมมัน...

มาเล่าเรื่องวีซ่าต่อดีกว่านะคะ...

ตอนแรกคิดว่าคงจะต้องรอไปอีกสามเดือน

แต่พอเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา (15 สค 51)

ดิชั้นก็ได้รับมิสคอล 3ครั้งจากสถานทูตอังกฤษ

ฉิบหาย... ทำไมกูโง่ สู้ตาย... ไม่ได้ยินเสียงโทสับ

(เอ๊า.... ถ้าไปปิดเสียงมันก็ไม่ได้ยินหรอก)

โออออ โหหหห มีไม้สั่นเชียวค่ะ ทำไรไม่ถูก

เดี๋ยวๆ ต้องโทรกลับก่อนเว้ย...

เดี๋ยวๆ สาเหตุล่ะ สาเหตุ... เอิ่มมมม.... เดี๋ยวๆ จะตอแหลว่าไรดี...

ดิชั้นก็คิดสู้ตาย... คิดคิดคิดคิดคิดคิดคิด

(ซ้อมหน้ากระจก) เอิ่ม...พอดีเมื่อกี๊ประชุมอยู่อ่ะค่ะ

(ไม่ดีๆ กูเป็นแม่บ้าน ประชุมเพลิงได้อย่างเดียว)

เอิ่มมม... พอดีมิกี๊...เข้าห้องน้ำอ่ะค่ะ....

(ไม่เอาๆ เข้านานเกิน น่าเกลียด เดี๋ยวท่านจะรังเกียจ)

เอิ่มมม... ดิชั้นคุยโทสับกะหม่อมแม่อยู่อ่ะค่ะ ทำสามสายไม่เป็น

(เออ เข้าท่า... แต่แม่กูไม่ได้เป็นหม่อมนี่...)

เอิ่มม... พอดีเลี้ยงลุกคนเดียวยุ่งมากค่ะ (ทั้งๆที่ตอนนั้น นั่งดูเวปนักรักบี้โป๊เปลือยอยู่)

(เออๆ อันนี้แหละเข้าท่ามั่กๆ)

เอาล่ะ โทรได้ซะทีนะคะ ดิชั้น...

ว๊ายยยย ติดแล้ว...โอ้ยยยย นึกก่อนต่อแผนกวีซ่าภาษาอังกฤษว่าไงนะ

โอเปอร์: สวัสดีค่ะ

วิกขี้: มีมิสคอลมาสามครั้งอ่ะ โชว์เบอร์ แต่ไม่โชว์ใจ วิกขี้ต้องการต่อแผนกวีซ่า จะถามว่าโทรมาเฮ็ดยัง

โอเปอร์ : ชิ... อีชะนีผัวฝรั่งมิรู้เรื่อง... เค้าปิดแล้วย่ะ แล้วเค้าก็ไม่รับสายนอกดั้วะ... รอไปเถอะย่ะ

วิกขี้ : ขอบคุณค่ะ (วางสายก่อน ชนะ)

(ทำไม ดูไม่เหมือนดิชั้นยังไงก็ไม่รู้ ที่วางไปเลยแบบนั้น)

อ่าว... อดตอแหลเลย...อุตส่าห์แต่งเรื่องมา

แต่ว่าตอนนี้

ทำไงดีวะ ถ้ารับไปแล้วก็คงรู้เรื่องแล้ว ว่าอะไรยังไง

พอไปอ่านๆกระทู้ทั้งหลายแหล่อีกทีก็พบว่ามีคนได้วีซ่าแล้ว

จากที่รอมาร่วมเดือน

เออๆ เดี๋ยวดูชิบเพนเดลต่อก่อนละกัน เดี๋ยววันจันทร์

ท่านเอะอะคะราชทูตคงให้ชะนีผู้ช่วยโทรมาจิกอีกรอบ

………………………………………………..

เมื่อมาถึงวันจันทร์ ดิชั้นตื่นเช้ามาทำภารกิจให้เสร็จสรรพ

คิดว่าเดี๋ยวจะรอรับโทรศัพท์ตั้งกะเก้าโมงเช้าเป็นต้นไป

ปรากฏว่า มีมิสคอลมาอีกหนึ่ง ตอนแปดโมง

ขณะที่ดิชั้นอยู่ในห้องน้ำ ดิชั้นก็โทรกลับไปอีก

ชะนีแก่โอเปอร์ก็ยืนยันหนักแน่น เรื่องไม่ต่อโทสับให้

ดิชั้นจึงต้องรอต่อไป....

เก้าโมงครึ่ง.... กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

รับฟั่บ....

วิกขี้: เฮ่โหร่ะ

ผู้ช่วยท่านเอะอะฯ : โอโห้ คุณโทสับคุณมันเป็นยังไงคะ กว่าจะรับได้

วิกขี้: ขอโทษค่ะ พอดียุ่งๆ (แอ๊บเสียงสวยสู้ตาย)

ผู้ช่วยท่านเอะอะ: นี่ไม่ใช่โทรไปแค่ครั้งเดียวนะคะคุณ

ให้เบอร์โทสับมาก็หัดรอรับด้วย ติดต่อไปตั้งหลายครั้งก็ไม่รับ

มันเป้นยังไงคะ

วิกขี้: (โออออโหหหหห...มาเป้นชุด) ต้องขอโทษด้วยจริงๆค่ะ

ผู้ช่วยท่านเอะอะ: เฮ้อออ (เหมือนกับส่ายหน้าทางโทสับ)

เมื่อมาถึงจุดนี้... ดิชั้นปรี๊ดแตกข้างในค่ะ...

หากเป็นขี้ คงหักใน (เกี่ยวมั๊ย)

หากเซิ้งกันอยู่คงท้อง (ยกเว้นเคสอีโน้ต และผองเพื่อน)

มันรู้สึกคันปากยิกๆๆๆๆๆๆ จนจะเอาตีนขึ้นมาเกาช่วยอยู่แล้ว

ทำไมอีชะนีผู้ช่วยท่านเอะอะคะราชทูตอังกฤษประจำประเทศไทย

มันถึงได้สันดานต่ำชั้น จัณฑาล ลูกหมอนวดเมียน้อยขนาดนี้คะ

ยังไม่หมดค่ะ ยังมีอีก...

อีชะนีผู้ช่วยท่านเอะอะนี้ โทรมาขอสูติบัตร ให้ดิชั้นแฟกซ์ไป

วิกขี้: วันนี้เลยใช่มั๊ยคะ

ผู้ช่วยท่านเอะอะ: ก็แล้วแต่คุณสิคะ... อยากได้วีซ่าเร็ว

ก็ต้องส่งมาเร็ว จะได้พิจารณาได้เร็ว

วิกขี้: ค่ะ ค่ะ จะส่งให้เดี๋ยวนี้แหละค่ะ (วางสาย ชนะอีก)

พอส่งแฟกซ์เสร็จ ก็เป้นเรื่องปกติที่เราจะต้องเชคชิมิคะ

วิกขี้: (โทรไปสถานทูตใหม่) สวัสดีค่ะ จะขอเชคแฟกซ์ค่ะ

โอเปอร์เด็ก: แฟกซ์ไรคะ แฟกซ์ไปไหน

วิกขี้: (อีดอก กูคงแฟกซ์ไปโฮมโปร แล้วมาเชคที่มึงมั๊ง)

เอ่อแฟกซ์ไปที่ Attention toเบอร์เนี้ยอ่ะค่ะ

โอเปอร์เด็ก : เบอร์อะไรนะคะ

วิกขี้: คือเบอร์แฟกซ์ เป็น02-254-xxxx อ่ะค่ะ

แล้ว Attn ไปที่เบอร์นี้ xxxx

โอเปอร์เด็ก: อ่าว แล้วคุณก็ไม่บอกเบอร์นี้แต่แรก

วิกขี้: อีสันดานหมา (วางสาย 55 ล้อเล่น)

เออ เนี่ย... มันเป็นกันซะอย่างเนี้ยะอ่ะค่ะ

ดิชั้นไม่ได้จ่ายเงินสามหมื่นหกให้พวกคุณ

ขี้ข้าประจำสถานทูตมาพูดจาหมาๆใส่นะคะ

แล้วอีกอย่าง... จ่ายไปร่วมสี่หมื่น...

แต่วีนแตก...เพราะไม่รับโทรศัพท์แค่สี่ครั้ง...

ดิชั้นคิดว่า... ผัวคุณป้าท่านนี้...คงโดนจิกจ๊วยขาดไปแล้ว...

การทำงานตรงนี้ ที่ต้องพบปะผู้คน ให้บริการ

ก้ต้องรู้จักควบคุมอารมณ์อดทนซะบ้าง

ถ้าตอนนั้น ไม่เห็นแก่วีซ่าที่กะลังถูกพิจารณาอยู่นั้น

ดิชั้นได้ปรี๊ดสสสสแตก ด่ากันหีมหลุดไปข้าง

ถึงตอนนี้ ดิชั้นก้ไม่ได้โกรธเคืองพวกลิ่วล้อ พ่อตายพวกนั้นอีกต่อไปแล้ว

เพียงแค่ยังด่าได้อยู่

แล้วอีกอย่าง ท่านเอะอะคะราชทูตก็ให้วีซ่ามาแล้วเรียบร้อย

เป็นระยะเวลา 2ปี กะสามเดือน...

ดิชั้นคิดว่าจะเดินทางไปยังประเทศอังกฤษต้นเดือนหน้า

วันไหนยังไม่ทราบแน่ชัดค่ะ

แล้วจะมาส่งข่าวอีกทีนะคะ

.........................................................

ปล. น้องแอ๊บบี้กะลังจะมีอายุครบหนึ่งขวบวันที่ 22 สค. นี้แล้วค่ะ

ตอนนี้ซนขั้นเทพ... ว่าจะไปฝากจา พนมเล่นหนัง เป็นเบบี้สตั๊นท์

ขอขอบคุณแม่ยกแอ๊บบี้ทุกๆคนนะคะ ที่เคยซื้อของให้อย่างล้นหลาม

ปล. 2 ถึงท่านผู้อ่านหน้าใหม่ และหน้าเก่า... ทักทายกันบ้างก็ไม่ใช่เรื่องแปลกนะคะ จะได้รู้ใครเป็นใคร (กูดุไปป่ะ)

เซ็ง... ทำไมรอวีซ่านานนักวะ

Tue, 05 Aug 2008 16:21:39 GMT

สวัสดีค่ะ

ตอนนี้ดิชั้นว่างมากกกกก

นอกจากเลี้ยงลูก และดูพันธมิตรกะหนังเกาหลีแล้ว

ก็มานั่งเล่นเนท รออุมป้ามาออน

เฮ้อออออออออออออออ

คิดแล้วก็เซ็ง

...........................................................

ดิชั้นจึงเริ่มนอยแดก...เข้าขั้นรุนแรง

...........................................................

ท้องไส้ปั่นป่วน

............................................................

อันที่จริง ดิชั้นก็ไม่ได้อยากจะว่างอะไรนัก

เพียงแต่สถานการณ์ชีวิตไม่เอื้ออำนวยเท่านั้นเอง

การที่ดิชั้นกลับมาเมืองไทยนั้นก็เพื่อขอวีซ่าถาวร

เนื่องจากรอบที่แล้วนั้นไปวีซ่าท่องเที่ยว

ตอนแรกกลับมาก็ชิวชิว

ไม่ได้กะว่าจะรีบขอ รีบไปอะไร

แต่พอเริ่มนอยแดก

จิตก็เริ่มตก...

บางวันถึงขั้นเอาบุหรี่ในจินตนาการ

มายืนดูดหน้ากระจกในห้องน้ำ

(ดิชั้นเลิกดูดบุหรี่ไปนานแล้ว)

(บุรุษก็ไม่มีให้ดูด)

ดูดเข้าไปเท่าไหร่ก้ไม่หายจิตตก

อาจเป็นเพราะนิโคตินที่สมมุติขึ้น

มันไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอที่จะทำให้

จิตของเราเบิกบาน

ดังที่ภาวะแปรผกผันที่มีความจำเป็นต่อจิตใจ

ได้แสดงไว้อย่างชัดเจน และถูกต้องว่า

ปอดเสีย >>>>>>>>> อารมณ์ดี

ปอดดี >>>>>>>>> อารมณ์เสีย

วันนี้ดิชั้นจึงตัดสินใจเลิกบุหรี่ในจินตนาการ

แล้วหันมาดูดชาเย็นแทน

ปรากฎว่า คาเฟอีน ก็ช่วยทดแทนสิ่งที่ดิชั้นต้องการได้บ้าง

..............................................................

แต่ไม่ว่าจะเป็นคาเฟอีน หรือ นิโคติน

ก็ล้วนเป็นสารเสพติดที่ทำร้ายร่างกาย

และทำให้เราติดได้ทั้งนั้น

.............................................................

จริงๆเรื่องการรอวีซ่าถาวรของดิชั้น

ก็ไม่ได้เป็นสาเหตุ ให้ดิชั้นต้องมาติดชาเย็น

.............................................................

แต่อะไรๆก็ทำให้จิตตกได้ทั้งสิ้น

ถ้าเราอ่อนแอ

...............................................................

ดังที่บอกไปแล้วว่า ดิชั้นไม่ได้ต้องการคาเฟอีน

เพื่อไปทดแทนความต้องการนิโคติน

หากแต่ ดิชั้นเทคคาเฟอีนเพื่องสนองความอยากเท่านั้น

..............................................................

จะว่าไปแล้ว...

นิโคตินก็ยังเป็นสิ่งที่ร่างกายดิชั้นก็ยังต้องการอยู่อย่างเปี่ยมล้น

แต่ถ้านั่นหมายถึงการทำร้ายตัวเอง และคนรอบข้าง

ดิชั้นก็จะขอปฏิเสธซะดีกว่า

..............................................................

เฉกเช่นเดียวกับนิโคติน และคาเฟอีน

ชีวิตเราก็ไม่ได้มีใครคนหนึ่ง เพื่อทดแทนคนอีกคน

เพราะความจริงมันมีอยู่ว่า

ไม่มีใคร สามารถทดแทนใครได้

.................................................................

ดิชั้นไม่ได้เมาเหล้า เมายาอี ยาไอซ์ ยาบ้า

ไม่ได้เมาดิบ ถึงได้มาเขียนอะไร ไม่รู้เรื่องเยี่ยงนี้

แต่เนื่องจากจิตตกขั้นรุนแรง

เกิดอาการนอยแดกเฉียบพลัน

ส่งผลให้ใจหวิวๆ ท้องไส้ปั่นป่วน

จึงต้องมาระบายออก โดยมีบลอกนี้เป็นยา

..................................................................

ดิชั้นไม่ได้มีแค่เรื่องวีซ่าให้จิตตกอยู่เรื่องเดียว

แต่ก็มีเรื่องอื่นๆเช่นกัน...

.................................................

จริงๆ คนที่ทำให้เรามีความสุขที่สุด

ก็สามารถทำให้เราเป็นทุกข์ที่สุดได้เช่นกัน

..................................................

กูพูดจาเหมือนคนที่ ผัวไม่ให้ตังค์ใช้เลยเนอะ

เครียยยยยยยยยย

เอี้ยดดดดดดดดดด